بهدنبال گلایههای گسترده شهروندان از غیرفعال بودن آسانسورها، بررسیها نشان میدهد تأییدنشدن آسانسور مترو از سوی سازمان ملی استاندارد مهمترین عامل توقف بهرهبرداری از بخش قابل توجهی از این تجهیزات است. این در حالی است که مقامات سازمان استاندارد تأکید میکنند معیارهای فنی آسانسورهای مترو با آسانسورهای مسکونی و اداری تفاوتی ندارد.
عبدالمطهر محمدخانی، سخنگوی شهرداری تهران، پیشتر اعلام کرده بود که شاخصهای ایمنی تدوینشده برای آسانسورها، متناسب با ساختمانهای معمولی است و با شرایط خاص ایستگاههای زیرزمینی همخوانی ندارد. به گفته وی، این اختلاف ضوابط موجب شده از اواخر دهه هشتاد تاکنون بسیاری از آسانسورهای مترو بدون تأیید باقی بمانند.
براساس اظهارات حجتاله قائد رحمتی، از مجموع ۲۷۸ دستگاه آسانسور نصبشده، تنها ۱۶۳ عدد فعال است و ۱۱۵ دستگاه بهدلیل مشکل در دریافت استاندارد قابل بهرهبرداری نیستند.
پیشنهاد مطالعه:
چگونه بر سندروم خستگی تصمیم غلبه کنیم؟
علی عبدی، مدیرکل نظارت بر اجرای استاندارد صنایع فلزی، توضیح داده است که دلیل اصلی تأییدنشدن آسانسور مترو، انطباق نداشتن با بند «۵_۲_۲_۱_۲» استاندارد ملی «۱_۶۳۰۳» است. برخی از این آسانسورها اختلاف سطح بیش از ۱۱ متر و حتی در ایستگاههایی بیش از ۳۰ متر در دو طبقه متوالی دارند. این وضعیت، امکان خروج ایمن مسافران هنگام حادثه را از بین میبرد.
تا زمانی که مشکل اختلاف سطح و الزامات ایمنی رفع نشود، تأییدنشدن آسانسور مترو ادامه خواهد داشت و امکان صدور گواهینامه ایمنی وجود نخواهد داشت.
منبع:
